Verslag kerstconcert 20 december 2011 in Hasselt

Geplaatst op: 21 december 2011

Kerstconcert Harpe Davids - Hasselt 2011Het traditionele kerstconcert: een avond waar je naar toeleeft. En als de stem het dan ‘begeeft’, dan is dat in eerste instantie een teleurstelling. Ik zeg ‘in eerste instantie’, want om heel eerlijk te zijn: Ik wilde altijd al wel een keer luisteren naar ‘mijn eigen koor’ en vanavond werd ik onverwacht in die gelegenheid gesteld. Om me toch nog enigszins verdienstelijk te maken, heb ik aangeboden om een verslag van deze avond te schrijven, bij deze. Het doel van dit verslag is niet het zo volledig mogelijk weergeven van wat en hoe we deze avond hebben gezongen. We hebben in wat we wel en niet aan het papier toevertrouwen enkele keuzes gemaakt.

Na de opening en het gebed door evangelist de Visser mag het koor psalm 100 en de Kerstzang zingen. Wat een prachtig contrast! Eerst een lofpsalm waarbij de jubeltonen door de oude gewelven werden weerkaatst en daarna zo heel mooi verstild en rustig het ‘In stille nacht daalt Jezus neer.’ De eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat ik tijdens de repetities wel eens dacht: ‘Het kan wel iets sneller.’ Maar na het vanuit de kerkbank te hebben beluisterd zeg ik: ‘Laten we het maar zo houden. Het was mooi en eerbiedig’.

Na Schriftlezing en samenzang staat op het programma: Orgelsolo ‘Nu zijt wellekome’. Dat stemt me tot nadenken. Nee, niet de manier waarop Harm Beens het stuk van Jan Bonefaas heeft gespeeld, want dat heeft hij eerbiedig gedaan, maar wel de titel van het lied. Wellekome betekent welkom. Was Jezus welkom? In Bethlehem was geen plaats en in ons hart ten diepste ook niet. Dan wordt het in de Kerstzang eerlijker vertolkt met de woorden ‘Hij komt uit ’s Hemels heerlijkheid, Maar vindt geen plaats (geen welkom) voor Zich bereid. Een krib moet Hem ontvangen.’

Voor de tweede keer mag het mannenkoor een aantal stukken ten gehore brengen, waaronder ook ‘Vol van pracht’. Van een zacht en warm begin over een schijnende ster gaat het naar een lichte toename in volume bij de eng’len stem in het tweede couplet om vervolgens uit volle borst het laatste vers ‘Zingt verblijd’ te zingen: een prachtige opbouw.

Dan zijn we gekomen aan de meditatie van evangelist de Visser. Het thema luidt: Kerst … een wonder?! Aan de aanwezigen wordt een moment stilte gegeven om de titel met aandacht te lezen. Uitgelegd wordt wat ‘een wonder’ is: iets wat onmogelijk is en toch gebeurd. Met liefde wordt de hoorders op het hart gedrukt dat Gods Woord zo eerlijk is als het zegt dat de mens verloren ligt in zonde en schuld, ook al horen we dat misschien liever niet. Treffend wordt er gezegd: ‘Als er geen zonde op de wereld was, dan was het nooit Kerstfeest geworden.’ Laat het eens op u inwerken lezer(es). De aanwezigen werden er toe opgeroepen om eraan te denken dat God niets meer aan de mens verplicht is, dat Hij een rechtvaardig God is die niet af kan van Zijn eigen Woord: ‘Ten dage als Gij daarvan eet, zult gij de dood sterven.’ Gelukkig staat er nu geen ‘punt’. Het thema van vanavond ging over ‘een wonder’. En nu is het een wonder dat God Zelf een weg heeft uitgedacht. En als de Heilige Geest dat toe gaat passen aan het hart, dan wordt het een dubbel wonder. Deze en andere woorden werden met ernst en liefde in ons midden gelegd. Besloten werd met de mooie woordspeling: ‘Als de Kerstboodschap een wonder wordt, kan het wel eens zijn dat u de kerstboodschappen vergeet.’

Na een orgelsolo van Jan Koster over ‘Uren, dagen, maanden, jaren’, waarbij het orgel gevoelvol bespeeld werd, mocht Harpe Davids het laatste blok voor deze avond zingen. Laten we nog even stilstaan bij ‘Stille nacht’. De koorleden keken hun dirigent, Minne Veldman, aandachtig en ernstig aan, terwijl het heel teer uit hun monden klonk ‘ook voor mij hebt g’ u rijkdom ontzegd’. Even schoot het door me heen: ‘Wie van die grote groep mannen, en ik sluit mezelf erbij in, zal dit met zijn hart gezongen hebben, want dat zal toch persoonlijk gekend en beleefd moeten worden. Toen ik zo links en rechts eens de kerk inkeek, zag ik mensen met hun ogen dicht luisteren. Zulke momenten zou je vast willen houden. Het was indrukwekkend mooi.

Evangelist de Visser besluit de avond met gebed en verwoord het als volgt: ‘We hebben veel gehoord, mogen we in U eindigen.’ Ja mannen, laten we dat niet vergeten. Hij heeft de gave van het zingen gegeven, laten we dan met deze gave in onze Gever eindigen: Ere zij God.

AJ de Greef