Zingen in Damwoude (30 januari 2016)

Geplaatst op: 8 februari 2016

 

Al enkele keren bereikte ons het verzoek van de Christelijke Gereformeerde Kerk te Damwoude om mee te werken aan een zangavond in haar kerkgebouw. Wederzijdse agenda’s werden op elkaar afgestemd, wat resulteerde in een afspraak op DV zaterdag 30 januari 2016.

Zaterdagmiddag om 1600 uur vertrok de bus vanaf het Hoofdspoor te Genemuiden, richting de provincie Fryslân, richting Damwâlt…

Het gebied van de ‘Friese Wouden’, gelegen in het hoge noorden van de provincie Friesland, met de o.a. de woonkernen Driezum, Wouterswoude, Damwoude en Veenwouden, nemen een bijzondere plaats in binnen het gereformeerde protestantisme te Friesland. In 1849 ontstaat er vanuit Sneek een ‘Fries Reveil’ . Verbreding van het ‘Friese Reveil’ zien wij naar de zuidwesthoek (Gaasterland) en de het noordoosten (De ‘Wouden’) te Friesland. Een schriftgetrouwe , rechtzinnige prediking wenste het Friese kerkvolk te beluisteren. Ook werden op veel plaatsten verenigingen opgericht voor Christelijke Onderwijs.

De naoorlogse secularisatie heeft ook in Friesland haar sporen nagelaten. De bekende schrijver Geert Mak wijdde er zelfs een boek aan: ‘Hoe God verdween uit Jorwerd’. Toch is God niet helemaal verdwenen in Friesland; in de genoemde zuidwesthoek is Oudemirdum een klein dorpje waar de gemeente samenkomt onder de verkondiging van wet en Evangelie. In Leeuwarden mag onze vriend Samuel de Visser als Evangelist werkzaam zijn en zijn er de zondagse samenkomsten op de Evangelisatiepost. Ook hier wordt Zijn Woord verkondigd! In Drachten is eveneens een Gereformeerde Gemeente gesitueerd, waar elke zondag de (vacante) gemeente onder de aanroeping van de Naam des Heeren bijeenkomt. En in de genoemde dorpen van de ‘Friese Wouden’ is er in de Hervormde Gemeenten aansluiting bij de Nadere Reformatie. In Damwoude is de Christelijke Gereformeerde Kerk een gemeente waarin de Schriftuurlijke-bevindelijke prediking ‘als vanouds’ gepredikt mag worden. Misschien zijn er nog wel meer plaatsen waar Schrift en belijdenis de normen zijn voor het kerkelijk en staatkundig handelen.

De Christelijke Gereformeerde ‘Sionskerk’ is een prachtig kerkgebouw van zo’n typische ‘jaren-70 bouw’: een puntig dak, van binnen afgewerkt met een hardhouten schrootjesplafond, schoonmetselwerk, een betonnen vloer en grote witte bollampen. Verplaatsbare stoelen staan gesitueerd rondom het liturgisch centrum. Een groot zalencomplex is ‘gekelderd’ onder de kerkvloer. Van den Heuvel bouwde in 1977 een fraai orgel voor deze kerk.

De ‘gastvrijheid der Friezen’ was overweldigend. Geen moeite werd bespaard om het de koorleden met aanhang naar de zin te maken. Koffie, thee en cake, het ontbrak ons nergens aan!

De generale repetitie verliep zoals elke ‘generale’ bijna behoort te zijn: afstemmen op klanksterkte en klankkleur, lastige passages nog even doornemen, maar het uiteindelijke resultaat was mooi en goed. Een stroom van bezoekers had inmiddels de gang naar de kerkzaal gemaakt en met Psalm 100 zette Harpe Davids een mooie klank neer. De leiding berustte deze avond bij Ds. P. Roos, emeritus predikant bij de Christelijke Gereformeerde kerk en oud-predikant van de gemeente Damwoude.

Dirigent Minne Veldman vertolkte op het fraaie Van den Heuvel-orgel een gloedvolle bewerking over, het van oorsprong Engelse gezang, ‘Prijs mijn ziel de Hemelkoning’. Eén van de mooiste melodieën die ooit zijn geschreven. Ook Psalm 146 kunnen wij op deze melodie zingen….. . Bij dit lied denk je altijd aan de uitvoeringen van de Engelse Jongenskoren bij hun dagelijkse ‘Evensongs’ in één van de kathedralen van het Verenigde Koninkrijk. Vooral door de hoge tegenstemmen in het slotkoraal , geharmoniseerd door de beroemde organist, componist en dirigent wijlen Sir David Willcocks (1919 – 2015), is er een jubel van klanken bij dit lied. Willcocks overleed vorig jaar september op hoge leeftijd.

Eén van de plaatselijke organisten, Pieter Kooistra, begeleidde de samenzang van de psalmen Het klonk krachtig, massief en stoer door de kerkruimte. Harpe Davids vertolkte de psalmen 12,42, 68, 116 en 146. Als ‘vrije liederen’: ‘Heer ik hoor van rijke zegen’ , ‘Blijf bij mij Heer’ en ‘Zoek eerst het koninkrijk van God’. Koorstukken die bij Harpe Davids behoren tot het vaste repertoire , maar die voor het eerst in Damwoude ten gehore werden gebracht. Het maakte op Ds. P. Roos veel indruk, hij omschreef aan het einde van de avond de koorklank van Harpe Davids als ‘gedragen en ingetogen’.

Ds. Roos hield op deze zangavond ten behoeve van het evangelisatiewerk in deze gemeente een korte meditatie over Mattheüs 20 : 28b met als thema: ‘om u te dienen’. Wie kennis neemt van de redactionele bijdragen van Ds. Roos in ‘Bewaar het pand’ , kon zich herkennen: helder, bewogen en puttend uit de rijkdom van de Schrift. Hij die zich dienend voor Zijn Vader heeft gesteld stond centraal.

Met samenzang van psalm 21 : 5 en 13 werd deze mooie evangelisatie-zangavond besloten. Damwâlt liet ons niet zomaar gaan… Voor het vertrek naar Genemuiden kregen wij opnieuw koffie, thee en cake aangeboden en was er nog heel even tijd voor enkele persoonlijke ontmoetingen. De winden gierden over het Friese land. Regen en hagel kletterden tegen de busramen toen wij vertrokken uit Damwoude en de bus richting Genemuiden koerste. De weersomstandigheden wijzigden zich later gunstig en de terugreis uit het verre Damwoude verliep voorspoedig.

Jan Koster