De Heer’ is mijn Herder, mij ontbreekt niets.

Geplaatst op: 8 november 2016

(door Herrald Kolk)

Afgelopen zaterdagavond, 29 oktober mochten we een concert geven in de Burgwalkerk in Kampen, in het teken van de Hervorming.

De historie van de kerk gaat terug naar 1874. Het is een zogenaamde zaalkerk. Bijzonder is de dakconstructie met een voor die tijd grote overkapping zonder steunberen buiten de kerk. In de kerkzaal valt op dat het aan alle zijden galerijen heeft. Het liturgisch centrum is van 1951.

Het Zwier van Dijk orgel stamt uit 1875 en had toen 17 registers. Na te zijn voorzien van rugwerk en meerdere restauraties en aanpassingen heeft het nu 33 stemmen, verdeeld over drie klavieren en pedaal. Ook een orgel met historie. In deze omgeving mochten we een avond verzorgen.

Samen met het Jeugdkoor ‘Kinderklanken’ uit Nunspeet was het een zeer boeiende en goed bezochte avond. Er was geen plekje in de kerk dat niet was bezet. Zelfs de galerijen waren bezet. Dankbaar kijken we terug, dat zoveel mensen kwamen op deze wel bestede avond.

Zoals gezegd stond de avond in het teken van Hervormingsdag. Luther die bijna 500 jaar geleden zijn stellingen aan de Slotkapel in Wittenberg spijkerde. De heer Van As die de leiding had deze avond herinnerde ons aan de 43e stelling: ‘Men moet de christenen leren, dat wie aan een arme geeft of aan een behoeftige leent, beter doet dan wie een aflaat koopt.’

Met deze stelling had ook Hudson Tayler werk gekregen toen hij op 17-jarige leeftijd door God in het hart werd gegrepen. Hij mocht ervaren dat de Heere zijn Herder was (Psalm 23) Zo ging de jonge Hudson op zendingsreis naar China om daar het woord van God te brengen. Het was een lange reis van vier maanden per schip. Nu is de Hudson Tayler stichting nog steeds bezig met het verspreiden van de bijbelse boodschap in China. Er mag blijdschap zijn, want harten worden geopend door het verspreide Evangelie, zoals bij dat meisje van 17 jaar, dat bijna moest sterven maar gered werd en nu haar leven in teken stelt van de Goede Herder, Die haar leven redde. De vertaling van de Bijbel is een grote klus en het Johannes-evangelie is nu klaar. De collecte die € 1600,= opbracht zal goed besteed worden ten bate van dit werk.

Het muzikale gedeelte van avond wordt geopend door de meisjeszanggroep met het lied ‘Woord voor ons geschreven’. Een tekst van Maarten Luther. Een Woord voor ons geschreven, Door God ingegeven. Het is als het ware een brief van God, aan ons mensen gericht. Het Woord zal overwinnen. Het laatste couplet werd als samenzang gezongen.

Na dit lied werd de avond geopend door de heer Van As met het lezen van Psalm 23 en gebed.

We mochten onze medewerking beginnen met Psalm 79. Zacht en gedragen klonk het: ‘Gedenk niet meer aan’ t kwaad dat wij bedreven.’ Het geeft aan dat we als mensen zondig zijn en mocht het zo zijn dat we zo onze zonden voor God mogen neerleggen. ‘Help ons Barmhartig Heer’.’ Om uit te roepen: ‘Zo zullen wij, de schapen Uwer weiden.’

Bij zo’n avond past ook het avondlied: ‘Blijf bij mij Heer’’. Een bede om de nabijheid van de Heere in de avond van het leven. Dat kan een leven met veel kruizen zijn. Denk eens aan Luther en Hudson. Zullen ze ook hebben gezongen: ‘Houd hoog Uw kruis voor mijn verdonk’rend oog’? Ze hebben zicht op Christus gehad. Hebben wij dat ook?

‘De Heer’ is mijn Herder, mij zal niets ontbreken,’ zegt Psalm 23. ‘Hij doet mij nederliggen in grazige weiden en voert mij aan rustige wateren. Hij verkwikt, al gaat het door diepe duisternis. Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij. Voor het oog van mijn vijanden nodigt U mij aan Uw dis.’ Is dat ook onze levensweg? Wat zouden we daar gelukkig mee zijn. Minne slaat af en zo stopt ons eerste deel van deze avond. Een knikje en lach. En koor en dirigent denken terug aan het inzingen dat aan deze avond voorafging.

Na dit blok konden we luisteren naar een muzikaal intermezzo van orgel (Minne Veldman) piano (Henk Jan Pap) viool (Corrie Wielink) en dwarsfluit (Henrieke Wielink).

Na de samenzang van gezang 119 over de Kerk van alle tijden mag het jeugdkoor weer van zich laten horen. Prachtig om te zien hoe die jonge kinderen allemaal een plekje opzoeken voor de preekstoel. Ruim negentig kinderen moeten er een plekje vinden. Kinderen die graag wilden zingen, maar ook hun dirigente (Hanneke van Tol-Jansen) die zich tot het uiterste inspande om de kinderen mee te nemen door de woorden heen. Ze zongen Psalm 100. Zacht en liefelijk klonken die beide kinderstemmetjes. ‘Juich aarde, juich alom den Heer’.’ Juich voor die dienenswaardige God. Met veel enthousiasme zongen ze: ‘Gaat tot zijn poorten in met lof’. Gaan wij ook zo op naar Gods huis en uiteindelijk naar het Vaderhuis?

De bekende bewerking van Psalm 84 zegt: ‘Hoe lieflijk zijn Uw woningen mijn Heer’, en God’. De dichter voegt er zelfs aan toe: ‘Mijn ziel bezwijkt van verlangen’. Het verlangen naar Zijn voorhoven. Het verlangen om uiteindelijk bij de Heere te mogen zijn. Het werd zo mooi vertolkt door deze kinderen en zo onbevangen zong dat meisje: ‘O God van gena, hoor mij aan!’ Het is als een kindergebed. Een kind dat vraagt in kinderlijke eenvoud om een nieuw hart. Een verlangen naar de Heere. De dichter zegt: ‘Want één dag in Uw voorhoven (de kerk) is beter dan duizend elders’. Dat is toch iets om stil van te worden?

Na dit blok weer een muzikaal intermezzo over ‘Zegen ons Algoede’. Met een viool die zulke liefelijke klanten laat horen. En een dwarsfluit die loepzuivere, maar ook sonore klank kan geven. Een jubelende piano en het trotse orgel. Een mooi samenspel.

Tijdens de samenzang van Psalm 46 werd er een collectie gehouden voor de genoemde stichting.

We mochten als mannen van Harpe Davids de draad weer oppakken met het feestelijk klinkende: ‘Als ’t bazuingeschal des Heeren klinkt’. Als de engel roept en engelenzang wordt gehoord, dan worden we opgeroepen voor die Gods ontmoeting. Zijn we dan gereed, zoals dit gezang zegt? Met meteen daarop de omschakeling naar het lied: ‘O Heer’ Jezus kom. Kom spoedig en help ons uit dit dal. Het is zo donker. Heer’ Jezus kom.’ Zachte mannenstemmen. Mocht het maar beleving zijn. Nog een bede: ‘Kom Heer’ Jezus in ons wonen, maak ons Uw getuigen, Heer’.’ Zijn wij getuigen van God en hebben wij onze zonden beleden? Om krachtig af te sluiten met: ‘Groot o Heer’, is ons verlangen, U te zien in heerlijkheid. Kom Heer’ Jezus, kom!’

Een feestelijk bewerking van Psalm 150 was het volgende onderdeel van het programma. Het is de bekende laatste psalm. In deze psalm gaat het vooral over hoe de Heere wordt geloofd en zo mocht het deze avond ook klinken. Met de harp, de luit, de bazuin, de fluit, de trommel en het orgel. Zo werden deze instrumenten als het ware bezongen in deze psalm. Halleluja, looft den Heere!

We doen als mannenkoor een paar flinke stappen naar achteren om ruimte te geven aan het jeugdkoor, waarmee we samen Psalm 42 zingen. Het overbekende couplet dat ons verteld over het hijgende hert dat de jacht ontkwam (geestelijke beeldspraak) zongen we als mannen. Sonore klanken om met heldere kinderstemmen te worden aangevuld bij: ‘Maar de Heer’ zal uitkomst geven.’ Mogen we zeggen dat de kinderen ervoor gingen? Ze gaven gehoor aan de opdracht van de dirigent tijdens het inzingen: wat we zacht zongen, doen we nog zachter en wat we hard zongen, mag nog iets harder. Laten we maar zeggen, krachtiger!

Het jeugdkoor zingt nog het prachtige lied: ‘Wat zal de wereld mooi zijn op die dag’. De dag van de wederkomst is dat. De kinderstemmen zingen over als Jezus weer zal komen op de wolken. Dan zal er een nieuwe wereld komen voor Zijn volk. Bij het laatste vers zingt de meisjesgroep er prachtig overheen. Indrukwekkend klink het: ‘Als God Zijn volk met heerlijkheid zal kronen. Wat zal de wereld mooi zijn op die dag!’

De avond wordt afgesloten met gebed, waarna we het bekende Lutherlied nog zingen als laatste bijdrage van Harpe Davids aan deze avond. ‘Een vaste burcht is onze God.’ Denk er eens over na of die God ook onze burcht en toevlucht mag zijn. Vraag dan naar de Heer’ en Zijn sterkte, of Hij jouw of uw Herder wil zijn!

Zo stroomt de kerk leeg en komt er een einde aan deze meer dan schitterende avond, een gezegende avond. Maar ook een avond van ontmoeting: we hebben weer vele vrienden van Harpe Davids mogen ontmoeten.

Looft nu de Heer’!