Harpe Davids zingt in Leeuwarden

Geplaatst op: 23 april 2018


Mijn be
ê met opgeheven handen

(door Jaco Bijlaar)

Zaterdagavond 21 april 2018, zonovergoten. Een haast zomerse avond in de nog prille lente. Per bus of auto togen zangers, organisten en dirigent naar de Jacobijnerkerk in Leeuwarden. Met de late zon door de vensters begonnen we aan het inzingen. Koos gaf de laatste aanwijzingen: ‘laat die klank vibreren, ronde klank, goed kijken, denk aan die komma’. Met name bij het nieuwe stuk Psalm 37 was het nog even zoeken naar de juiste wijze van uitvoeren maar verder voelde het al snel weer vertrouwd in deze fraaie kerk met zijn prachtige akoestiek.

Om half acht startte de avond. Namens evangelisatiepost Achter de Hoven opende evangelist De Visser de avond. Een aantal bezoekers had een plaatsje gevonden in de kerkzaal. Het is zoals de evangelist zei: ‘misschien hadden we meer mensen in de kerk verwacht, maar het gaat niet om aantallen, het gaat erom of de Heere Zijn zegen wil schenken’. En we vonden aandachtig gehoor bij de aanwezigen. We zongen een aantal Psalmen met zeer verschillende thema’s. Lofpsalmen (72, 75, 116), een boetpsalm (6) en een gebed (141). En dan was er psalm 37, een nieuw stuk met wat wisselingen in zangtempo én dit keer een solist. Jan van den Belt zong het eerste vers, daarbij zachtjes begeleid door orgel en koor. Ten slotte bracht het koor nog de liederen ‘U alleen bent God en Heer’ en ‘Alwetend Vader’ ten gehore.

Evangelist De Visser overdacht met ons een gedeelte uit Lukas 8. De meditatie ging over de gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar die beiden gingen bidden in de tempel. De farizeeër bad niet echt. Hij sprak eigenlijk niet tegen God maar tegen zichzelf. De tollenaar daarentegen bad oprecht. Deze man had zichzelf leren zien als zondaar en hij had genade nodig. Ook wij moeten dit voor het eerst of opnieuw leren kennen: genade vragen aan God om ons uit de gevangenis van de zonden te bevrijden. Hoe bidden wij? Deze vraag legde de evangelist ons voor. Zijn onze gebeden met opgeheven handen als offers die des avonds branden?

We kijken terug op een goede avond in de Friese hoofdstad. Het was goed om het gesproken Woord bij te vallen met muziek en zang. Een avond om de Heere voor de danken. Misschien heeft het iemand op de knieën gebracht. Voor het eerst, voor het eerst sinds lange tijd. Misschien wel met dit verlangen:

Jezus, ga mij voor,

Op het levensspoor.

Of dit uitzien:

God zal Zelf zijn Leidsman wezen,

Leren hoe hij wand’len moet.

Dan is deze avond echt een gezegende avond geweest.

Fotoverslag